سایت شهدای نخبه و دانشجو

غلامرضا (محمود) رمضان زاده

مشخصات شهید

  • نام: غلامرضا(محمود)
  • نام خانوادگی: رمضان زاده
  • تاریخ تولد: جمعه, 10 آذر 1346
  • محل تولد: تهران
  • محل شهادت: شلمچه
  • تاریخ شهادت: یکشنبه, 21 دی 1365
  • محل تحصیل: دانشگاه علم و صنعت
  • رشته تحصیلی: مهندسی عمران
  • مقطع تحصیلی: لیسانس

خلاصه زندگی نامه

شهید غلامرضا (محمود) رمضان زاده در سال 1346 در تهران  بدنیا آمد. و در خانواده ای مذهبی و سنتی پرورش یافت. پس از طی کردن دوران کودکی، دوران تحصیلات ابتدایی را در دبستان راه دانش  و دوران راهنمایی و دبیرستان را در مدرسه راهنمایی و دبیرستان مفید گذراند. 11 ساله بود که انقلاب به ثمر رسید. درسن 14 سالگی به عضویت مرکز بسیج کانون توحید(مسجد پرچم) درآمد و بطور فعال،همراه با دوستانش به عنوان یک بسیجی فعالیتهای محوله را انجام می داد و از طرفی در دبیرستان مفید نیز با عضویت در انجمن اسلامی،فعالیتهای فوق العادهی خود را دنبال می کرد.از نظر تحصیلات همواره شاگرد خوب و درسخوانی بود . در تابستان 65 در منطقه فاو در کنکور شرکت کرد و در رشته ی عمران و آبیاری دانشکده علم و صنعت قبول شد ولی هرگز در کلاسهای درس دانشکده شرکت نکرد چون پس از شرکت مکرر در کلاسهای درس جبهه به جایگاه ابدیش شتافت. برای اولین بار زمستان 64 در عملیات والفجر 8 شرکت کرد که به علت مجروح شدن از ناحیه دست چپ به تهران بازگشت و مجددا در تابستان 65 به علت ضربه ی وارده به شکم به تهران بازگشت و پس طی دوره درمان به مجددا عازم جبهه شدو پس از شرکت در عملیات کربلای یک در مهران از ناحیه ساق پای چپ مجروح شد و در مهرماه 65 به تهران بازگشت و در اواخر آبان در حالیکه هنوز جراحت پایش کاملا خوب نشده بود به جبهه برگشت و پس از عملیات کربلای 4 در روز سوم عملیات کربلای 5 در منطقه شلمچه در تاریخ 21/10/65 به مقام رفیع شهادت نائل آمد.

خاطرات

متن زیر مصاحبه پدر شهیداست با بسیج دانشجویی دانشگاه علم و صنعت:

بچه که بود، 2-3 ساله، تازه راه افتاده بود، رفتيم كربلا مادرش خواب‌دیده بود که در همان سن كوچكي بغل يك سيدي بود مرد. رفت مدرسه قرآن خواند و بعد رفت مدرسه. آقاي اردبيلي گفت: با این هوشش نبايد جاي ديگر برود، بيايد مدرسه مفيد، نزديك دانشگاه پيش من. با پسر آقای اردبيلي هم درس می‌خواندند. برايش موتور خريدم. موتورش هم هنوز هست. تا سن 17 سالگي كه ديپلم گرفت معدلش 19 و 5/19 بود، 18 نداشت. 17 سالگي گفتيم بیابرویم مشهد نيامد. رفت بسيج كه تعليمات ببيند. یواش‌یواش می‌رفت جبهه و می‌آمد. می‌گفتیم درست چه؟ می‌گفت درسم را هم می‌خوانم. دو بار زخمي شد نمی‌گذاشت بفهميم. دفعه آخري كه می‌خواست برود. ايستاده بود دم اتاق. گفتم سه‌ساله داري می‌روی جبهه بسه. گفت اگر شمارگی نرو ، نیمرویم اما بگذار بروم. آمده‌اند تا خوزستان و به ناموس مردم تجاوز کرده‌اند. می‌روم، ولي اگر شما راضي نباشي نمی‌روم. برگشتم می‌روم دانشگاه (چون قبول‌شده بود). اگر هم كه رفتم كه ديگر هيچي. ولي راضي باش می‌روم. گفتم خيلي خوب برو. خط‌ شکن بود هميشه تنها می‌رفت. گفت: اين دفعه بايد با مادرم بيائيد تا راه آهن با مادرش رسانديمش راه‌آهن، راه‌آهن كه پياده شد چند قدم رفت دوباره برگشت یک‌چیزی می‌خواست بگوید که نگفت اين تو دل من هست هنوز. بعد از 45 روز مادرش نامه داده بود که بيا جواب نوشت مادر من يك مسافرت كوچك دارم كه می‌روم و بعد می‌آیم كه همان كربلاي پنج رفت و برنگشت.
هیچ‌وقت هم به من تو نگفت. خيلي اصلا مظلوم بود. و حالا هم كه رفت ما خدا را شكر می‌کنیم. مثل من و امثال ما خيلي هست. من بارها به آخوندها گفته‌ام اگر شما يا هرکسی خيانت می‌کند خدا رويتان را سياه كند. دو سال نماز شبش ترك نشد. من اين اتاق می‌خوابیدم. اين اتاق وسط جاي او بود. هر وقت می‌دیدم باخدا ذكر خير می‌کند. اين اتاق را داد بوديم به يك نفر. گفت من در جبهه فرمانده بودم و پسر شمارا می‌شناختم (سرتيپ صانع فر) زخم‌هایش را هم نشان داد و گفت پسر شما این‌طور بود وآن طور بود. ديديم درست می‌گوید. می‌گفت: كه اين بچه هميشه در حال دعا نماز بود كربلاي 5 كه 600 نفر رفتند، او هم جزو آن‌ها بود. آمد برود توي سنگر فرمان بدهد، كه كاتيوشا خورد توي گردنش تا رفتيم بالاي سرش خنده كرد و رفت صبحانه املت می‌خورد با تخم‌مرغ و گوجه‌فرنگی و این‌ها جور بوده.
هر چه می‌خواستیم ملك به نامش كنيم يا پول به حسابش بريزيم می‌گفت نه. ماشين را هم كه به زور فرستاديم برود گواهينامه بگيرد.
گواهی‌نامه‌اش آمد ولي خودش ديگر برنگشت.
همش تو حساب اين بود كه باخدا راز و نياز كند. پسرعمویش در اصفهان دارد پزشكي می‌خواند. خواب‌دیده بود كه يك امامزاده ديدم، می‌گفتند داخل اين ضريح محمود است. ولي من هیچ‌وقت خواب محمود را نمی‌بینم. موتورسوار می‌شوم، 15 سال است. مال شهيد بود. تا حالا اين موتور دستم را زخم نكرده است، او ‌نظر كرده. فقط می‌گویم روز قيامت خدايا حاشا به كرامت اگر مرا عذاب كني..

منبع: نشریه بسیج دانشجویی دانشگاه علم و صنعت.

گالری تصاویر

کلیه حقوق نزد موسسه شهدای نخبه محفوظ است
طراحی و پیاده سازی: رامندسرور